نیکوتین و گرسنگی: نزدیکتر از آنچه فکر می کنید

در دنیای جدید، تنباکو هم به عنوان نوشدارویی برای همه چیزهایی که می تواند شما را آزار دهد و هم به عنوان یک مجرای معنوی در نظر گرفته می شد. استفاده از آن شما را معالجه می کرد، شما را ایمن نگه می داشت و می توانست به شما بینایی بدهد. و همچنین به چیزی که در آن روزها رایج تر بود کمک کرد: عرضه مواد غذایی کمتر قابل اعتماد.

به عبارت دیگر، افراد بیشتری در مواقع بیشتر گرسنه بودند.

تنباکو، ونیکوتینحاوی، یک سرکوب کننده اشتها و یک جایگزین غذا بود. وقتی سیگار می کشید، هم حواس تان را از فکر کردن به غذا پرت می کرد و هم میل شدید را سرکوب می کرد.

نیکوتین: سرکوب کننده اشتها

ما هنوز از تنباکو به عنوان یک سرکوب کننده اشتها استفاده می کنیم، اما بیشتر برای مبارزه با میل به غذا خوردن استفاده می کنیم تا زنده ماندن در مواقعی که غذا در دسترس نیست. با این حال، فقرا (و سوپرمدل ها) هنوز برای کاهش گرسنگی سیگار می کشند.

از نظر تاریخی به نظر می رسد که بسیاری از مواد روانگردان دقیقاً به این دلیل استفاده شده اند که به کاهش گرسنگی کمک می کنند. توهمات در آن روزها بسیار رایج تر بود - هم به دلیل استفاده از تنباکو (که محتوای نیکوتین بسیار بیشتری داشت) و بسیاری از سرکوب کننده های دیگر با عوارض جانبی مشابه، و هم به این دلیل که گرسنگی شدید باعث می شد مردم بیشتر هر چیزی را بخورند تا معده خود را پر کنند و اغلب این مواد عوارض جانبی داشتند.